การเปลี่ยนการถือบ้านผ่านนอมินีเป็นสัญญาเช่า 30 ปีในไทย

การถือบ้านผ่านนอมินีชาวไทยหรือโครงสร้างบริษัทอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงทางกฎหมายและการเงิน กฎหมายไทยห้ามใช้นิติบุคคลหรือบุคคลสัญชาติไทยเป็นตัวแทนถือครองที่ดินให้ชาวต่างชาติ และเจ้าหน้าที่อาจตรวจสอบข้อตกลง จำกัดการทำธุรกรรมเกี่ยวกับทรัพย์สิน หรือสั่งให้จำหน่ายทรัพย์สินได้

การเปลี่ยนเอกสารเพียงอย่างเดียวไม่ได้ทำให้ข้อตกลงนอมินีที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายกลายเป็นชอบด้วยกฎหมาย โครงสร้างเดิมควรได้รับการตรวจสอบและยกเลิกเมื่อจำเป็น ก่อนจดทะเบียนสัญญาเช่าที่แท้จริง

สัญญาเช่าที่จดทะเบียนให้สิทธิแก่ผู้เช่าในการครอบครองและใช้บ้านตามระยะเวลาที่กำหนด แต่ไม่ได้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดิน สัญญาเช่าอสังหาริมทรัพย์ที่มีระยะเวลาเกินสามปีต้องจดทะเบียนจึงจะบังคับใช้ได้เกินสามปี โดยทั่วไปประเทศไทยจำกัดระยะเวลาสัญญาเช่าที่จดทะเบียนหนึ่งคราวไว้ที่ 30 ปี ส่วนการต่ออายุในอนาคตต้องมีข้อตกลงฉบับใหม่และไม่รับประกัน

สำนักงานที่ดินควรบันทึกสัญญาเช่าไว้ในโฉนด การตรวจสอบอาจครอบคลุมโฉนด กรรมสิทธิ์ที่แท้จริง เอกสารบริษัท แหล่งเงินทุน ผู้ถือหุ้นนอมินี กรรมสิทธิ์สิ่งปลูกสร้าง ค่าธรรมเนียม และเงื่อนไขการออกจากข้อตกลง สัญญาเช่าที่ปกปิดการควบคุมของชาวต่างชาติในลักษณะเดิมยังอาจถูกท้าทายได้

แหล่งข่าวระบุว่าค่าจดทะเบียนที่มักรายงานคือ 1% ของค่าเช่ารวมตลอดอายุสัญญา และอาจมีอากรแสตมป์ 1 บาทต่อค่าเช่าหรือค่าตอบแทนที่แจ้งทุก 1,000 บาท ซึ่งเท่ากับ 0.1% ค่าธรรมเนียมอาจเปลี่ยนแปลงเมื่อข้อตกลงมีเงินกินเปล่า เงินแป๊ะเจี๊ยะ หรือค่าตอบแทนอื่น จึงควรขอประมาณการเป็นลายลักษณ์อักษรฉบับปัจจุบันจากสำนักงานที่ดินที่เกี่ยวข้องก่อนลงนาม